| Christel's profileDroomwereld van Roosje e...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
November 15 Mistige dagen... Mistige dagen die de winter voorgaan.
Geuren, rijp en doorleefd.
Alles gaat in rust...
zowel de natuur als ieders geest.
Roosje December 28 De mist van het verleden...
‘Op een dag streek een bont gekleurde vlinder neer op haar vensterbank. De stralende Zonnekoning verwelkomde het vroege ochtendgloren. De mist van het verleden verdween alsof die nooit had bestaan en Ze wist met zekerheid dat haar Ziel voor immer bevrijd was. Verrezen als de phoenix uit zijn as.. Wetende dat er ook voor haar een plaats en doel bestaat in de Werelden… Hier en verder…’
Roosje, 3 december 2008
September 01 Wever... 'Wever van mijn bestemming,
fluisterend vertel je me je verhaal. Je stem klinkt als doorleefd, diep en warm... alsof je al altijd hebt bestaan. Alles rondom me heen lijkt te vervagen en toch voel ik de energie van ieder levend wezen door me heen stromen. Je vertelt me wijsheden van een tijd die geen één zich herinneren kan. Een tijd van ontstaan en veranderingen, van licht en duister, eeuwige geboorte, eeuwige overgang om opnieuw te worden geboren in een nieuwe wereld. De wever kijkt in mijn ziel en zegt me dat het licht sluimert in ieder van ons, in mens, in dier, in iedere plant en elk levend organisme dat het universum bevolkt. Alles is oud en wijs en toch nog zo jong en onwetend... Een tegenstelling die de wereld maakt zoals ze is. En wanneer we denken alles te weten... beseffen we dat we eigenlijk niets weten... De mens heeft in zijn zoektocht naar kennis, lust naar macht en hebberigheid, vergeten dat zijn gaven onbenut zijn gebleven. De wever vertelt ons het verhaal van de schepping omdat we daarin het fundamentale vinden waar we altijd naar op zoek zijn... ...en toch is het simpel, héél simpel zelfs... In het begin was er enkel een piepklein lichtje in een Duister van Energie.. Maar dat Licht groeide en groeide totdat het Duister haar omarmde en ze samen het Universum creeerden waarvan wij deel uitmaken... nu en voor eeuwig...' Roosje July 27 Gedreven door de passie van het leven 'Ze is gedreven door bezielende passie...
Vervlogen droombeelden van een oeroud doorleefd verleden, dwarrelend langsheen haar frèle huid, als ruisende herfstbladeren, getaand door de wind des tijd. Haar blik, glazig... eindeloos starend in haar kolkende levensketel... Haar ogen, bruisend... magisch gekleurd als de branding van de wildste zeeen... Zij weet als geen één, 't Leven is méér dan al wat rondom ons leeft... De doorleving, de Bezieling, de Koestering vanuit de moederschoot, de Kracht der Elementen, verweefd langsheen het mistig Web dat het Leven is...' Christel Van Bouwel(Roosje), juli 2008 July 02 Mother Sweet Mother sweet…
I saw you there, over bridges strong. Crossing over would be lifelasting long. For my love for you is like roses in bloom.. Never ending, just sleeping in wintertime, hungry for a new spell to cast. Like every living thing, weaving a pattern over the edges of time. The bridge knows no end, for our soul will always have a secret that even lovers can not foretell… A life-time isn’t enough but beyond the bridges lies what we’ve been looking for… Looking in your eyes sweet Mother, In search for the answer to the question hidden within our soul… walk over those bridges…
Roosje
Anneke met Vlekkie April 23 Verborgen taal...Wijsheid schuilt in de stilte van ongesproken woorden...
Liefde... in een warme blik die géén woorden behoeft...
ROOSJE
 January 03 Wees jezelf!
Weet dat er altijd iemand is die je liefheeft zoals je bent, want in ons hart is er veel plaats voor al de verscheidenheid die onze wereld omvat. Een reden om bang te zijn in het duister is er niet, want het zonlicht wacht ons reeds op om onze ziel te verwarmen. De ochtenddauw tovert glanzende druppels op het frisgroene grastapijt en wekt ons om het leven met open ogen te aanschouwen. Het is alsof Moeder Natuur ons zachtjes toefluistert: ‘Onwetend mensenkind, Wees niet bang om te leven, Ontwaak en ken jezelf, Leer van iedere ervaring!’ Een Nieuw Begin in de Oude Wereld.
Roosje
July 06 Lieve Moeder, wat is de reden van ons bestaan?
Langsheen mistige valleien, Wandelen wij als dromerige wezens, Verlangend naar kennis van de dingen…
‘Je zoekt naar Levenswijsheid, groeit dag én nacht.’
Wij zijn als een jeugdig boompje, Jonge frisse blaadjes in de ochtenddauw, Hier en daar een bloemknopje naar de hemel reikend…
‘Je hunkert naar het Onbekende maar blijft op je hoede.’
Onze kwetsbare wortels, Nog ondiep geworteld in Moeder Aarde, Verwarmd door de Zon, Gevoed door de Aarde… Gekoesterd door de strelende Winden, Zachte en harde woorden voortgebracht…
‘Kijk me aan mijn lief Kind, ik ben er voor je… Géén Wijsheid zonder Inzicht!’
Terwijl wij gulzig drinken van de levende wateren, Genieten wij van de oeroude mineralen, Geschonken door al wat rond ons leeft. In koesterende onschuld zijn wij geboren, En in al de lange jaren die komen… Leren wij van onze fouten en vergissingen…
‘De Weg van Onschuld naar Doorleving en Levenswijsheid is een weg van pijn én lach.’
Al staan onze wortels nog zo stevig En hebben we een groot bos van vrienden, Zonder onze mentors staan we nergens. Zij geven ons de hand als we ons verloren voelen, Troosten ons wanneer we verdrietig zijn, Leren ons dat inzicht in de dingen belangrijk is, Met geduld en steeds een eeuwige glimlach…
‘ Weet dat een Mentor is als een baken van Licht in een wereld die soms duister en verwarrend lijkt.’
Er voor elkander zijn is de moraal van het Leven, Zo kunnen we steeds een stap verder gaan op het Levenspad, Hand in hand en steeds lerend… Het leven in al zijn aspecten….
Roosje, juli 2007 March 05 In het Kind verborgen...In in het Kind verborgen
huist de Mensentaal,
Oud en Wijs...
Ontkendmet de jaren,
verloren gewaand door volwassenheid.
Het Kind in ieder van ons,
is nooit weggeweest
maar slaapt enkel...
en de oude Mensentaal,
sluimert in de diepte van onze Ziel...
Aan ons te beslissen
of we het Kind in ons willen erkennen...
Roosje January 02 NieuwjaarswensenDe allerbeste wensen voor iedereen groot en klein!
geniet van de mooie momenten uit het leven!
met groetjes,
Roosje
December 25 vrolijk kerstfeestIk herinner me velden groen en geel, Met een grassprietje in mijn mond, Starend naar mijn geliefde rivier. Een Scheldekind in hart en ziel… Schaduwen en lichtspel…De rimpelingen in het water…Dromen van toen, nu en morgen, Leren geloven in mezelf, In wat en wie ik ben, Vertrouwend in diegenen die ik liefheb, Van nu en weleer…Waar ik ook heenga en waar ik ook verblijf, Het Scheldekind in mij zal nooit vergeten, Dat ik steeds trouw moet blijven aan wie ik ben…
Vrolijk kerstfeest voor iedereen!!!
Met groetjes van Roosje
November 06 I wish...I wish I can keep on touching those clouds of hope and dreams
for I believe in what lies within our soul...
two become as one!
 Roosje July 28 Many times...Many times,
I've seen your face,
in dreams...
at nights
and summerdays....
My heart belongs to who you are,
not what they think to see but really is...
Through ages gone and here before,
we've known our soul so deep and calm,
for who we are is what is true,
no secret lies 'cause we can hear,
what lies beneath our silent words,
like kindred souls who pass the veals of time,
eternally and far beyond...
Roosje
July 07 Haar pijn...Ze voelt de pijn van vroeger,
van nu en wat komen gaat...
Haar verdriet doorklieft de hemel
als bij het hevigste onweer...
Haar hart in rouw
over het mensenras...
Ze heeft ons zoveel gegeven van zichzelf,
wij maken deel uit van haar
en vergeten haar bestaan...
de schepping,
het intelligent,
het inzicht,
de wijsheid,
de liefde...
De magie van het kleine
dat in ieder van ons bestaat...
Ze ziet het nog maar zelden,
haat en machtswellust heersen nu...
Dat is niet wat ze schiep,
het delicate evenwicht is verstoord...
In haar pijn jammert ze:
'Is het echt hopeloos?',
Is er nog een enkeling
die een rimpeling kan veroorzaken
in dit duistere water dat de mensenmassa nu is...
Nét dat kleine lichtje dat ooit
de schepping inluidde...
Ze zoekt en zoekt,
vindt het in velen maar
geroepen voelen ze zich niet...
Iets veranderen vraagt immers opoffering,
ze hoort grote woorden maar geen daden,
en prachtige woorden o zo snel weggemoffeld
onder het treiterende lawaai van de massa
die niet luisteren wil,
meelopend, blind...
Zonder doel!
Het doet haar pijn,
dit heeft ze immers niet gewild,
want al schijnt de zon,
de mensheid is zichzelf verloren....
We zijn vergeten dat magie en liefde hen bindt...
Laat haar aub niet wegkwijnen
en herken haar lied,
ze leeft in ieder van ons
en zonder haar bestaan wij niet!
Roosje
June 26 In the silence...In the silence we find the strenght...
Sereen inner light,
where more than dreams reside,
Greatness lies in everyone,
hidden depths within our being,
a place of choices to be made,
Many questions haunt our mind...
Where lies the boundary,
between good and bad...
how do we find balance?
Lessons we all have to learn...
to become who we really are...
But can we show our inner soul,
in the world that we created?
Do we dare?...
 RoosjeJune 23 De obstakels op mijn pad...
De obstakels op mijn pad... Als brokstukken van mijn eigen leven, Zullen niet langer een hindernis blijken. Want al wandel ik nog duizend maal in ’t rond, Als dit mijn weg hoort te zijn, Dan bewandel ik hem nog vele malen meer, Want geduld is een levenswijze… En waneer mijn tijd gekomen is... Als ik de wijsheid heb verdiend, Dan pas zal ik in de stilte van mijn ziel ontdekken, Dat de weg altijd al open is geweest...
In het woud waarin mijn ziel huist...In het woud waarin mijn ziel huist, Diep geworteld, Zaden verspreid door mijn verleden... Een woud vol leven, Soms bruisend, dan weer héél stil, Schichtig verstopt in een holletje, Nieuwsgierig starend naar het onbekende, Zoveel aspecten in één groot woud, Een woud vol emoties, Sommige verborgen, Andere getekend in het hout, Een oude taal van lang voorheen, Takken, gebladerd en kaal, Zacht wuivend met de wind der tijd, Ieder boom, iedere tak, ieder blad… Vertelt haar eigen verhaal, Soms gepijnigd door te vroeg gevallen bladeren, Toch vol moed naar wat de lente zal meebrengen… In het woud waarin mijn ziel huist, Ben ik nimmer alleen, Want véle bomen maken één groot woud, Vol gelijkgestemde zielen, Verbonden door de tijd heen...
Het moment van besef dat je van iemand houdt...
Verlangend naar dat speciale ogenblik, De tijd lijkt heel even stil te staan, Passie vanuit het diepste van je ziel, Een teder gebaar dat je doet zinderen, Zoveel meer dan wat ook voorheen, Het gevoel van waarlijk besef… Dat je zielsveel van iemand houdt, Een ervaring die je geest verlicht, Een spektakel van duizend kleuren, Het moment van hemels geluk… Beantwoord door een warme kus…
Zonnewende...
Je verwelkomt mijn zoekende handen, langsheen je dansende vlammen, je vonken wekken mijn zinnen, iedere streling als een nieuw verhaal, telkens opnieuw en opnieuw, oeroude kracht die me vernieuwt... de herbronning die de zomer inleidt... de groeiende zon die de oogst rijpt, ik hef mijn handen naar de hemel, badend in de groeiende hitte, mijn passie groeit met het ritme van de dans, en de eens zo kleine vlam danst vrolijk mee... dag en nacht zijn nu als één... alles is verbonden...
|
ROOSJE
Roosje
Roosje
|
|
