Ik fluister je naam

in het diepst van de nacht...

Zacht maar met vurige passie,

vervuld van liefde en verlangen...

Je armen die me koesteren,

als een beschermende cocon...

Warm en liefdevol in elkanders armen....

............... zucht ..................

 

Roosje

 

 

O Solarwind,

you bring me warmth,

you make my passion feel alive...

Through winds of change,

of birth and death,

you shine your light on my soft bed...

Where the roses rest in peace,

and my heart is healed by love,

that is where I do belong,

that is where I can get strong....

 

Roosje

 

Mijn teerbemind Scheldelief,

Ik kan jou nooit weerstaan,

En waar ik ook nog heen zal gaan,

Steeds denk ik aan jou bestaan...

 

De Wind die vrolijk met mijn haren speelt,

De Aarde aan mijn handen die leeft en beweegt,

De roep van de zeemeeuw, echoend over de grijsblauwe wateren,

Het klotsende Water dat immer komt en gaat,

De ondergaande Zon, als rood-oranje vuur, weerspiegelend in

mijn glanzend Scheldebloed...

 

Mijn teerbemind Scheldelief,

Ik kan jou nooit weerstaan,

En waar ik ook nog heen zal gaan,

Steeds denk ik aan jou bestaan...

 

Aan jou kruidige waterkant,

Droomde ik vaak van een ander land,

Maar nu ik al wat ouder ben,

Besef ik.... ik ben véél liever bij jou!

 

Mijn teerbemind Scheldelief,

Ik kan jou nooit weerstaan,

En waar ik ook nog heen zal gaan,

Steeds denk ik aan jou bestaan...

 

Als ik verdriet heb of berouw,

Kom ik steeds weer terug bij jou,

Jou zachte streling is er steeds,

Nooit laat jij mij in de steek!

 

Mijn teerbemind Scheldelief,

Ik kan jou nooit weerstaan,

En waar ik ook nog heen zal gaan,

Steeds denk ik aan jou bestaan...

 

Na zoveel jaren en veel ervaren,

Weet ik als nooit voorheen,

Jij bent van mij en ik van jou,

Wij zijn als twee in één!

 

Mijn teerbemind Scheldelief,

Ik kan jou nooit weerstaan,

En als het kan, kom ik naar jou,

Ik blijf je immer trouw...

 

Roosje

 

Winterfeest

 

'Al dacht men dat Hij ons land reeds verlaten had,

toch had men het bij het verkeerde eind...

De Winterkoning is nog niet gevlogen,

eerder heimelijk teruggeslopen om ons,

samen met zijn Gemalin, de Sneeuwkoningin,

toe te dekken onder een feeeriek sneeuwtapijt...

De Winterkoning blaast gure Noorderwind,

van verre ijsvlakten, over ons heen...

Moeder Aarde siddert, want ook zij waagde

het om de vele zaadjes die in haar buik sliepen,

te doen ontwaken en het nieuwe leven te aanroepen....

Uren gaan voorbij en ons landje verandert stilaan

in een sprookjesachtig schouwspel...

De sneeuw licht op in het donker van de nacht

en de gloed is hemels mooi...

Terwijl ik de eerste stappen zet in het krakende witte tapijt,

aanschouw ik de Sneeuwkoningin...

Ze spreidt haar glanzende mantel over mij uit 

 en speelse witte vlokjes dwarrelen langs me heen.

Ik richt mijn armen ten hemel en huppel vrolijk in het rond...

Het kind in mij is gewekt...

Dankbaar en nederig verwonder ik me over dit tafereel.

En als de dag aanbreekt, geniet ik intens van al die

schaterlachende kindjes die zich tegoed doen aan

dit festijn, van korte duur maar o zo fijn.

En wanneer de winter weer naar andere oorden vertrekt,

dank ik de Winterkoning en zijn Gemalin voor hun

magisch spektakel dat vele harten verwart en

ons doet verlangen naar wat nog komen gaat...

Voor alles is er een tijd en voor alles is er een reden...'

 

Christel VB

 

Gisterenavond zat ik op een gezellig samenzijn met vrienden terwijl we buiten de sneeuwvlokjes zagen dwarrelen.  Niet lang duurde het vooraleer de eerste man binnensloop met een sneeuwbal.... en inderdaad... het beloofde een mooie zondag te worden.  Ik hoop dat iedereen ervan kan genieten.  Nu vertrek ikzelf wederom, fijn in de sneeuw spelen met mijn kinderen maar ook richting dorp waar een heuse toffe hobbytentoonstelling is.  Er hangt hier sneeuw in de lucht maar ook mooie opklaringen... en al ligt er niet zoveel sneeuw, wij zijn al héél tevreden.  Zo zie je, soms is er echt niet veel nodig om een glimlach te toveren op het gelaat van groot en klein.  Ik wens iedereen een fijne zondag en hopelijk genoeg energie om een volgende werkweek te starten.  Met groetjes en dikke knuffels van een tevreden zijnde Christel....doeiiiiiiiiiiiiiiii (ps: 1ste sneeuwbal was raak!!!! hihihihi)

 

'Het Leven is als een Rollercoaster,

op en neer en dan nog eens overkop,

razend wild en dan weer kalmpjes aan...

We trachten ons steeds weer aan te passen

aan constante veranderingen en evolueren

in onze relaties en innerlijk welzijn...

Ieder van ons ondergaat een gevoelsmatige strijd

tussen wat goed en slecht is, verwerkt dat op z'n

unieke menselijke manier en maakt keuzes...

En zelfs in onze meest duistere momenten

vinden we nog iets, soms heel klein en simpel,

dat ons doet verlangen naar een nieuwe dageraad...

Dit maakt het leven als een prachtig kleurenpalet,

soms hemels mooi als een regenboog,

maar ook duister als de diepste wateren...

Deze rollercoaster is een ontzettend speciale belevenis,

maar er zijn ook vlijmscherpe kanten en bochten...

Toch is deze rit de moeite waard om te beleven en

als het traject ten einde is gekomen,

begint er een volkomen nieuw hoofdstuk

van ons levensverhaal...'

 

Christel VB

 

 

Vrienden van me hebben een geliefde moeten afstaan en ik schrijf deze woorden voor hen, kort maar welgemeend. Veel sterkte toegewenst. Met liefs van Christel.

 

"Ik geloof niet in afscheid nemen,

wél zeg ik: 'tot weerziens'."

Selfdefence...

 

'Why... o why... do you hurt me like that?

Have I done anything to diserve so much pain?

Why has a dream become a nightmare?

Why... o why... do you put me in this situation?

Have I nothing else to do than to defend myself?

Why has injustice become a game for you?

Why... o why... do you not respect me as I do for you?

Have you not proven that I'm stronger than before?

Why has this experience changed me for the better?

Why... o why... 'cause I am who I am...

I'm much stronger than you!

Why do I even wonder?'

 

Christel VB

Je voelt en zoekt,

met open ogen en toch zo blind..

Ik zie hoe je wanhopig in het ijle staart.

Je twijfelt bij ieder kruispunt en soms sla je,

woedend en met onwerelds weegeklaag,

je besmeurde vuisten tegen de muur...

Ik voel je smart, ik proef je verdriet.

Al geeft men de 'weg' in je handen,

je kan ze niet zien, je gelooft niet in jezelf...

Ik blijf bij je, ik ben een deel van jou en jij van mij.

Sla een bres in de muur die je zelf hebt opgebouwd,

open je ziel voor al het mooie dat er toch bestaat...

Stap voor stap... ik hou je hand vast, nooit eenzaam.

Durf te zoeken en te voelen zoals een klein kind,

alles voor de allereerste keer ervarend...

Ik koester de zuiverheid van onschuld.

Ik omhels ieder kind, want ze komen allen uit mij voort.

Leer opnieuw hoe je moet leven, in harmonie.

Leer jezelf te waarderen en groei op een positieve

manier naar jezelf en anderen toe...

Je vindt de 'weg' als je luistert en voelt

met open ziel en een hart als een vat vol liefde...

Ik ben Harmonie... Ik ben Eenheid...

Ik ben Zij die Leven geeft.

Ik ben zij die Leven neemt.

Zo is het altijd geweest, zo zal het immer zijn.

...Ik ben de jouwe, jij bent de mijne...

....Ik ben de Moeder....

(Christel VB)

 

 

'In haar ogen ligt verscholen waarheid,

Soms open maar meestal gesloten

In een waas van mystiek...

Als een kostbare schat,

Verborgen sinds het begin der tijden,

Ontplooid voor leerlingen,

Onzichtbaar voor onwetenden.

Ver over de grenzen heen,

En de wereld die ons omringt,

Als een eenheid tot het einde aanbreekt

En dan is er een nieuw begin...'

(christel VB)

Wandel met mij, zij aan zij...

verheugend en intens genietend

van dat wat ons Mens maakt.

Hou mijn hand vast en knijp zachtjes,

glimlachend, met een traan in je ogen...

beseffend dat het leven dat is

 wat we er zelf van maken.

Omhels mij teder en geef een

genegenheidsklopje op mijn schouder,

de aardse en toch zo hemelse energie

met elkander delen...

Samen vinden we de kracht om

verder te gaan...

We zijn nooit écht alleen!

Zolang er liefde en vriendschap bestaat,

zullen wij blijven verlangen naar

een nieuwe dageraad...

Samen.... hand in hand....

"Na al mijn daden van deugd en zonde,

verlang ik nog steeds naar de 'dingen' van 't leven.

Na al die liefde en haat,

verlang ik nog steeds naar menselijke emoties.

Na al wat ik geleerd en afgeleerd heb,

verlang ik nog steeds naar de persoon die ik ben.

Na al die schaamte, trots, vernedering en waardering,

verlang ik nog steeds naar vele vrienden en geliefden.

Want het zijn die oprechte menselijke gevoelens die

mij Mens maken en, met het ouder worden,

de chaos van het 'jong-zijn' naar waarde leert schatten..."

(Christel VB)

Als er een plaats zou bestaan waar alles perfect is,

zouden we daar wel echt van 't leven genieten?

Als er geen twisten of oorlogen bestaan,

zouden we dan de waarde van vrede en rust waarderen?

Als gevoelens van haat en onmacht verdwijnen,

zou er dan énkel liefde, begrip en geluk zijn???

(Christel VB)

Reis mee op de rug van pluizige wolken en zing het lied van de wind;

koester het helende zonnelicht en geef het door aan anderen;

zuiver je in de frisse levensbron en voel de kracht van de waterval;

dans op het ritme van de natuur en geniet van al het mooie ervan;

beleef ieder moment en leer van zowel de mooie als minder fraaie

ervaringen want het leven heeft ons o zoveel te bieden als we

onszelf oprecht openstellen voor dat wat écht van belang is...

samen met degenen waar wij om geven en liefhebben en méér nog...

(Christel VB)

Ik heb geleerd om gelukkig te zijn

met wat ik heb en wie ik ben.

Op elk ogenblik van de dag zijn er goede

dingen om intens naar te verlangen.

Een glimlach en een traan,

rust en speelsheid,

creaviteit en spiritualiteit...

Al wat wij 'Leven' noemen...

De betekenis van het leven

ligt in het moment zelf.

Geen andere manier bestaat er om

die te ontdekken.

Je voelt enkel dat, wat je zelf toelaat

om tot je te laten doordringen.

Elk en ieder ogenblik van de dag...

(Christel VB)

Kon onze ziel maar zijn

als handen die werken aan vrede...

Konden deze woorden maar zijn

als verlichte stralen van hoop en liefde...

Kan de eenvoud maar dat zijn

waar alle mensen hun geluk in vinden...

Konden het maar de kleine dingen zijn

die ons het leven naar waarde leren schatten...

Konden we maar in elkanders ogen kijken en

hetzelfde ervaren als dat wat wij voor ons kind voelen...

Kon het maar zo zijn dat

alle mensen op aarde die wens zouden koesteren...

Kon filosofie maar méér dan woorden zijn...

't Levensgeschenk is immers hemels mooi maar

tegelijkertijd o zo fragiel,

een tere roos...

Verwaarloosd zal ze verdorren

om nooit meer te bestaan...

Met liefde en respect verzorgd,

zal ze bloeien en stralen als nooit tevoren...

(Christel VB)

Verbonden met al wat ons omringt,

in harmonie vanaf de eerste vogel zingt,

dromen worden in handen genomen,

om goede dingen te bekomen,

werken aan jezelf om anderen goed te doen voelen,

groeiend op ieder menselijk en spiritueel niveau,

soms een moment van bezinning,

 energie als uit het diepste der aarde,

de wind die ons zachtjes toefluistert,

de wateren die onze ziel verzachten...

ieder ogenblik belevend, aanwezig,

doordrongen van de magie van het leven...

(Christel VB)

 

 

"Maak me wegwijs lieve Moeder,

in een wereld grijs en blauw,

in die grote mensenmassa,

waar ik o zoveel van hou.

Geef me inzicht en de gave,

schenk me moed en diepe kracht,

om problemen te gewaren

en wijsheid te vergaren.

Maak me wegwijs lieve Moeder,

geef me licht in de donkere nacht,

en laat mij mijn ogen openen  voor

de Weg die voor mij wacht...

Het zij zo!"

(christel VB)

De sneeuwwitte arend zweeft hoog in de lucht,

haar gigantische vleugels wijd gespreid,

dansend op ' t gezang van de wind.

Hoog op die kale rotsen...

't Is daar waar zijn nestelt,

haar jonge kroost verzorgend met toewijding

en koestering zoals enkel een moeder dat kan...

Sporend naar voedsel,

zweeft zij vrij over bergen en ravijnen.

Haar roep doet bosbewoners opschrikken,

ter herkenning.... maar ook uit angst.

Zij kent ieder plekje in haar leefwereld...

Van dichtbegroeide wouden tot frisgroene weiden,

van kabbelende beekjes tot kolkende rivieren,

van blauw-groene meren tot magistrale watervallen

die kracht en zuiverheid schenken en in de verte...

majestueuze besneeuwde bergketens...

Haar scherpe ogen wijd geopend,

Alles ziende, alles bewonderend...

Soms zou ik haar wel willen zijn,

zo onbevreesd, ongetemd en vrij...

De schoonheid van onze wereld zien

vanuit haar ogen, alsof ze de mijne zijn...

Zweef, zweef.... mijn witte arend en

laat me jou vergezellen in mijn dromen.